آنخل هرناندز (Ángel Hernández) در آثار خود با مفاهیمی مانند نگاههای خالی، مقصدهای نامعلوم و حس نوستالژی سروکار دارد و عناصر فیگوراتیو و انتزاعی را با یکدیگر ترکیب میکند.
او با استفاده از تکنیکهایی مانند مداد، آبرنگ، جوهر، زغال، پاستل و کلاژ، آثاری خلق میکند که در پرترهها، تصاویر مد و تصویرسازیهای روایی، فضایی از تنهایی، سکوت و بیزمانی را القا میکنند.